LIDAR w badanich archeologicznych
Instytut Archeologii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie we współpracy z firmą MGGP Aero Sp. z o.o. rozpoczął pilotażowy projekt wykorzystujący technologię lotniczego skaningu laserowego w archeologii.
Największą zaletą zastosowania metody lotniczego skaningu laserowego LIDAR w badaniach archeologicznych jest jej bezinwazyjnosć. LIDAR umożliwia, w nieporównywalnie krótszym czasie w porówaniu do metod tradycyjnych, przeprowadzenie badań, m.in. weryfikację dotychczas rozpoznanych stanowisk archeologicznych i obiektów związanych z działalnością człowieka w przeszłości oraz wykrycie tych nieznanych.
W wyniku konsultacji - zainicjowanych w 2009 roku - między pracownikami Instytutu Archeologii UKSW, a firmą MGGP Aero, dane pozyskane metodą lotniczego skaningu laserowego w postaci Numerycznego Modelu Terenu wykorzystano do wstępnego rozpoznania oraz weryfikacji stanu zachowania i występowania stanowisk archeologicznych w rejonie między Wartą, Koninem a Kołem.
"Skaning laserowy ma unikalną cechę przenikania przez pokrywę roślinną. Możliwe jest więc pozyskanie informacji o ukształtowaniu terenu nawet pod gęstą roślinnością np. lasem" - wyjaśnia Łukasz Sławik, dyrektor Segmentu Ochrony Środowiska w MGGP Aero.
System lotniczego skaningu laserowego LiteMapper 6800i
Podstawą projektu są pomiary wykonane przez MGGP Aero na obszarze województwa wielkopolskiego oraz częściowo województwa łódzkiego. Rozpoznanie terenu objęło m.in. obszary zalesione, które znajdują się poza zasięgiem standardowego rozpoznania archeologicznego, czyli badań powierzchniowych.
W wyniku dotychczasowej współpracy wykryto, na podstawie wygenerowanego Numerycznego Modelu Terenu, nowe stanowiska i obiekty archeologiczne. Zweryfikowano również wcześniej zarejestrowane stanowiska oraz udokumentowano w postaci cyfrowej obecny stan zachowania reliktów przeszłości.
Źródło; PAP-Nauka w Polsce, MGGP Aero
